سه شنبه , آبان ۲ ۱۳۹۶
آموزش وردپرس
خانه / تسلیحات نظامی / جنگنده بمب افکن / معرفی جنگنده ناونشین شنیانگ J-15

معرفی جنگنده ناونشین شنیانگ J-15

هواپیمای جنگی J-15 ملقب به کوسه پرنده، جنگنده ناونشین چین برای استفاده در ناو هواپیمابر لیائونینگ است که توسط شرکت هواپیماسازی شنیانگ و انستیتو ناوهای هواپیمابر چین توسعه یافته است.

جی-۱۵ بر اساس جنگنده ناونشین SU-33 شوروی و با افزودن رادار، تجهیزات اویونیک، تسلیحات چینی و پیشرانه روسی تولید شده است.

جنگنده ناونشین شنیانگ J-15

جنگنده ناونشین شنیانگ J-15

توسعه با چاشنی کلاهبرداری!

چین همواره در پی خرید SU-33 از روسیه بود و در مناسبتهای مختلف این درخواست را تکرار میکرد. اما مذاکرات فروش در سال ۲۰۰۶ متوقف شد.

وقتی روسیه فهمید که چین نقض فاحشی در مالکیت معنوی قرارداد خرید SU-27SK مرتکب شده است.

طبق آن قرارداد، چین فقط میتوانست هواپیمای J-11A را با کیتهای SU-27SK که از روسیه دریافت میکرد، مونتاژ کند.

اما بدون مجوز به مهندسی معکوس آن پرداخت و نسخه اصلاح شده J-11B را با مصادره حق تولید و این بهانه که جنگنده ای متفاوت از SU-27 است، تولید کرد.

در سال ۲۰۰۱ هم که با نیرنگ استفاده غیر نظامی، ناو هواپیمابر نیمه کاره باقیمانده از زمان شوروی یعنی Varyag را از اوکراین خرید، پیش نمونه نیمه کاره یک فروند SU-33 جامانده در اوکراین را هم خریداری کرد.

لذا مقامات کیف نمیتوانند به این سادگی مدعی شوند که فریب چین برای تبدیل ناو مذکور به هتل شناور را خورده اند و ارتباط این دو خرید را نفهمیده اند!

کارشناسان چینی پس از دریافت بدنه نیمه کاره، آن را مورد مطالعه گسترده قرار دادند.

در سال ۲۰۰۶ هم که مذاکرات خرید SU-33 شکست خورد، پروژه J-15 به طور رسمی و به سرپرستی طراح ارشد، سون کونگ آغاز شد.

نخستین نمونه در ۳۱ آگوست ۲۰۰۹ پرواز کرد و با موتور توربوفن روسی لیولکا AL-31 (مورد استفاده جنگنده هندی SU-30MKI) مجهز شد.

در ۶ مه ۲۰۱۰ نخستین پرواز از سکوی پرش شبیه سازی شده ناو هواپیمابر، روی زمین انجام شد و در ۴ نوامبر ۲۰۱۲ نیز نسخه دو سرنشین به پرواز درآمد.

در ۲۵ نوامبر همان سال برای اولین بار بر عرشه ناو لیائونینگ فرود آمد. در دسامبر ۲۰۱۳ نیز رسانه های چینی اعلام کردند که تولید انبوه آغاز شده و J-15 به توانایی کامل عملیاتی رسیده است.

در ژوئیه ۲۰۱۶ نیز نسل جدید J-15A با رادار آرایه کاوش فعال الکترونیک و قابلیت استفاده از کاتاپولت برای برخاست از ناو هواپیمابر به پرواز درآمد. هرچند چین چنین ناوی ندارد.

در ژانویه ۲۰۱۷ نیز ناو لیائونینگ به همراه ناوشکن های اسکورت خود طی یک قدرت نمایی عظیم در اقیانوس آرام غربی و حوالی تایوان مستقر شد و اقدام به مانور دریایی و اعزام گسترده جنگنده های J-15 کرد.

تاکنون حدود ۲۰ فروند از این هواپیما تولید شده و دو سانحه نیز داشته که در هر دو مورد منجر به سقوط و مرگ خلبان شده است.

طراحی پیشرفته

این از نکات حیرت آور توسعه J-15 و بیانگر توان صنعتی خارق العاده چین است که تنها با یک بدنه نیمه کاره و استفاده از فناوری هایی که در توسعه جنگنده پیشرفته J-11B کسب کرده بودند، یکی از بهترین جتهای ناونشین جهان را ساخته اند که حتی از نمونه روسی هم برتر است.

سوخو-۳۳ و J-15 را میتوان نسخه های ناونشین سوخو-۳۰ دانست. لذا توضیح درباره بدنه و خصوصیاتش ضرورت ندارد. اما آنچه مهم است، برتری و تفاوتهای J-15 نسبت SU-33 است.

جنگنده ناونشین شنیانگ J-15 از J-11B، بدنه ای سبکتر با استفاده از کامپوزیت دارد. همچنین اویونیک بومی و رادار کنترل آتش چند منظوره پالس داپلر بدان افزوده شده که توان کامل رزم هوایی و درگیری با اهداف سطحی دارد.

جنگنده ناونشین J-15

داشبورد تمام نمایشگر و سامانه مبدل اکسیژن نیز به J-15 اضافه شده و مجبور نیست مثل SU-33 از موشکهای ناکارآمد آلامو و آدر روسی استفاده کند.

سیستمهای لازم برای کاربرد موشکهای روسی، هیچ جایی در J-15 ندارند و سیستم کنترل آتش فقط برای شلیک موشکهای بومی PL-8,9,10,12 طراحی شده است.

حتما بخوانید:  آخرین وضعیت جنگنده های جدید ایران که در حال ساخت هستند

همچنین قابلیت کاربرد طیف وسیعی از موشکهای ضد کشتی و بمبهای هدایت شونده را دارد.

ناوگان عملیاتی این جنگنده مثل J-11B، کاربر یکی از دو پیشرانه ساتورن AL-31-117S توسعه یافته از لیولکا AL-31 و یا سالیوت AL-31F-M1 ساخته شده بر اساس AL-31F است و مطالب مندرج در خصوص استفاده از پیشرانه بومی دبلیو.اس-۱۰ ای صحت ندارد.

ادعاهای مطرح در مورد استفاده از موشکهای هوا به هوای روسی نیز بی اساس است.

قیاس با سایر همتایان

چین مدعی است که قابلیتهای آیرودینامیک J-15 بهتر یا همتراز تمام جنگنده های موجود در منطقه، به جز F-22های مستقر در ژاپن است.

همچنین نسبت رانش به وزن آن را ۱۰ درصد بیشتر و بار بال آن را ۲۵ درصد کمتر از اف۱۸ سوپر هورنت میدانند.

اما اعتراف دارند که J-15 سلاحی نیست که به عنوان تغییر دهنده بازی ظاهر شود.

سون کونگ طراح ارشد J-15، این هواپیما را در ابعادی مثل بار بمب، شعاع رزمی و چالاکی، قابل رقابت با سوپر هورنت میداند. اما اعتراف دارد که به کار بیشتری در سامانه های الکترونیک و رزمی نیاز است. همچنین وابستگی به روسیه برای تأمین پیشرانه و عدم بلوغ موتورهای داخلی را ضعف اصلی میداند.

آدمیرال یین ژو از فرماندهان نیروی دریایی چین هم قابلیتهای رزم هوایی J-15 را بهتر از سوپر هورنت میداند اما او هم اعتراف دارد که توانایی J-15 در حمله به اهداف زمینی و دریایی کمتر از اف۱۸ است.

همچنین مدعی است که تجهیزات الکترونیک آن همتراز جنگنده نسل پنجم (بومی) میباشد.

کارشناسان نظامی روسیه هم در تمام نمایشگاه های نظامی و مصاحبه های خود سعی دارند J-15 را کم ارزش جلوه دهند چون می دانند که از هر دو جنگنده ناونشین آنها یعنی SU-33 و MIG-29K برتر است.

به عنوان مثل سرهنگ ایگور کوروتچنگو از وزارت دفاع روسیه در سال ۲۰۱۰ گفت: «بعید است که جی-۱۵ بتواند به ویژگی های عملکردی SU-33 دست یابد!»

 جنگنده شنیانگ J-15

جنگنده قوی، ناو هواپیمابر ضعیف

استفاده از ناو هواپیمابر لیائونینگ با سیستم تیکاف سکوی پرش، باعث شده که J-15 نتواند با ظرفیت کامل سلاح و حتی ظرفیت کامل سوخت تیکاف کند و همین امر بُرد مؤثر آن را تا حد زیادی کاهش میدهد.

البته ایراد از ناو لیائونینگ است و خدشه ای به قابلیتهای J-15 وارد نمیکند. اما محدودیت ناو، محدودیت جنگنده نیز هست.

در سپتامبر ۲۰۱۳ شبکه نظامی SMN مستقر در پکن، قابلیتهای J-15 را «چیزی در حد یک ماهی شکست خورده» دانست و آن را فاقد توانایی تیکاف با سلاحهای سنگین از ناو لیائونینگ خواند و از بُرد کم و قدرت آتش ناکافی آن انتقاد کرد.

گزارش شبکه چینی SMN حرکتی شجاعانه و بسیار غیر معمول در میان رسانه های دولتی چین بود که همگی از این هواپیما ستایش میکردند.

این گزارش تصریح کرد که J-15 میتواند با دو موشک کروز ضد کشتی YJ-83، دو موشک هوا به هوای گرمایاب PL-8 و چهار بمب ۵۰۰ کیلوگرمی از سطح شیبدار ناو برخیزد. اما در ترکیب مورد اشاره، به دلیل محدودیت وزن نمیتواند از موشک هوا به هوای راداری فعال پی.ال-۱۲ به جای PL-8 استفاده کند.

لذا در مأموریت تهاجمی، اگر با جنگنده های دشمن مواجه شود بعید است پیروز شود.

با این حال، حمل دو موشک ضد کشتی، دو موشک گرمایاب و ۴ بمب نیز تنها در صورت پُر نبودن باکهای سوخت امکان پذیر است! چون J-15 علاوه بر وزن خود، میتواند با حداکثر ۱۲ تُن سلاح و سوخت از ناو برخیزد.

همچنین در صورتی که ظرفیت کامل سوخت را حمل کند، فقط میتواند دو موشک ضد کشتی و دو موشک گرمایاب حمل کند. در مأموریت گشت رزمی حریم اطراف ناو هواپیمابر نیز با دو موشک PL-12 و دو PL-8 مسلح شود.

 

درباره ی aria-moazeni

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

16 − نه =